Zomaar een vraag: Hoe kluif je met handschoenen aan?
De geur van houtskool en vet is beter in de winter. Een
groot nadeel is de snel dalende zon, dus we beginnen meestal wat vroeger in de
middag. Dit heeft als bijkomend voordeel dat de temperatuur nog niet ver onder
het nulpunt is gedaald.
Terwijl we onder een vriendelijk winterzonnetje onze saté keren en de adem boven de barbecue uitkristalliseert en meteen weer verdampt, dringt zich de volgende vraag bij me op:
Eerst maakt men met een schep als een dolle door de metershoge sneeuw een pad vrij naar de barbecue. Hierna wordt met zware middelen de kolen in de hens gestoken, waarna men zich naar binnen haast om even op te warmen.
Men spurt dan als de kolen door de heetste fase heen zijn weer naar buiten, smijt wat vers hout in de bak voor de rook, werpt het vlees op het rooster, mept de kap neer en rent weer naar binnen voor een heet drankje.Gedurende de uren (!) dat het vlees of de kalkoen aan het roken is, sprint men regelmatig heen en weer om te keren of om de Amerikaanse barbecuesaus op te strijken.
Het zal allemaal wel goed voor de conditie zijn.. Deze idioten discussieren hierover en vooral over de typisch Amerikaanse manier van barbecuen in de nieuwsgroep alt.food.barbecueIn de Nederlandse winter kun je over het algemeen rustig bij de barbecue blijven staan. De gasten zet je dan achter glas, zodat je zo nu en dan even kan zwaaien.
We moeten natuurlijk nog steeds op onze gezondheid letten en vooral het dragen van Lawaai-overhemden met korte mouwen is in de winter af te raden.Tip: Denk bij het aankleden vooral aan de achterkant. Terwijl je gezicht en voorzijde worden geroosterd is je achterkant vrij koud, met andere woorden: Je vriest je reet eraf..
Het is aan te raden iets vaker te keren, zodat het vlees mooi gelijkmatig gaar wordt. Grote stukken vlees zoals spare-ribs worden afgeraden. Als je niet zonder kunt, kan je ze natuurlijk vooraf in stukken snijden.
Bijvoer mag in de winter best warm zijn. Daar waar wij in de zomer frisse salades en fruit serveren, misstaat een gebakken aardappeltje of zelfs een beetje pasta in de winter niet.Met hulp van barbecue-meester Grischa (zie de Oekraïense pagina ) heb ik op de tweede avond een kilootje saté en wat chinees gemarineerde ribjes op het rooster gelegd. De saté ging prima, zelfs bij -20. Het probleem was dat de ribjes zo vet waren dat het houtskool (zelf gemaakt van hout) flink opvlamde. Je kunt dan niet het rooster verstellen omdat de bovenkant van de ribben dan bevriest, dus stonden we om de mangal (bbq) te springen om het vlees te verplaatsen en spoten we continu water op de vlammen en het vlees. Het leidde allemaal wat af van de kou (alleen mijn neus stak tussen drie lagen kleding uit).
Na het roosteren van het vlees renden we naar binnen om te voorkomen dat het gare vlees meteen bevroor. Al met al was het een redelijk geslaagd experiment (De foto's liggen helaas nog in de Oekraïene).1 platte Kalfsschnitzel
1/2 plak rauwe Parmaham
Een aantal Salieblaadjes
1/2 borrelglas Marsala (Hier mag ook witte wijn worden gebruikt)
Zout en zwarte peper
20 gram boter of olie
1 satéprikker
Warm op een hoek van je rooster de boter met Marsala (of wijn) in een koekepannetje.
Rooster de schnitzel boven middelhete kooltjes bruin, in de kooltjes gooi je een aantal salieblaadjes om een speciale rooksmaak in het vlees te krijgen. Kruid het vlees terwijl het op het rooster ligt.Als het vlees een mooie bruine kleur heeft, bak je het ongeveer 5 minuten af in de pan met de Marsala-boter.
Bij voorkeur serveren met een tomaten-feta salade en pasta met basilicum en Parmezaanse kaas.Tip: Marsala is een versterkte wijn ofwel likeur waarin rauwe ei is opgelost. Dit drankje is erg zoet en prima geschikt voor sauzen. Waag je echter niet aan een glaasje van dit bocht. Jukk..
Antwoord op de eerste vraag: Met plastic handschoenen natuurlijk.